Cemal İncesoyluer

Kimsesiz ve aşk...

Cemal İncesoyluer

  • 374

Ne kadar tezat iki kelime. Aşk varsa, kimsesiz değilsin. Yoksa eğer, en azından aşktan yana kimsesizsin. Ne diyor ulu bir şair: Derdim dermanımmış meğer... Bin derdime dermana değişmem... Öyledir, acılar büyütür insanı, aşk yaşatır. Bir alış veriş değildir sevda, karşılıksızsa eğer yanına birde erdem koyun. 

Sevdiğinin kimsesi olabildiysen, gerçekten sevmişsin. Bütün mülahazalardan arınmış, bütün çapraz ateşlere bağrını açtıysan, korkma, aşk seni bir hamal gibi omuzunda taşır. Yok bir heves ise yüreğindeki şey, bil ki, geçer gider. 

Nazım Hikmet, ötenin ötesinden şöyle seslenir:

" karşımdasin işte...
bana bakmasan da oradasin, görüyorum seni.
ah benim sevdasinda bencil, yüreginde sağlam sevdigim.
kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüregim.
tıkandığım o an,
elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
aklımdan o kadar çok sey geçti ki takip edemedim.
ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
bir senfoni vardi kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi...

köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
bakış açım belli oldu yine.
geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
bir meltem olacak rüzgarim dahi kalmadi benim.
dağlara çarptım her esiimde.
yollara küfrettim her gidişinde."

Öyle bir umut yeşerir yüreğinde, öyle bir yaşam sevinci kuşatır sevinci. Gözlerini kapattığında da, açtığında da O vardır. 

Lakin, aşk seni var ederken, kimsesizsin eğer, yetimsin öksüzsün. Göz haznende yaşlar hep hazır bekler. Ağlamaklı olmazsın, sahici ağlarsın. Artık ağladığın kadarsın, düşündüğün kadar varsın. Bütün bu paradoks, bir bakıma sürekli kendinle savaş halidir. Sonra üşürsün. Yoksulu, kimsesizi, yetimi düşünürsün. Buda insan olduğunun muştusudur. Düşünürsün, Yemen'de açlıktan ölen çocukları, şiddet ve tacizin pençesindeki kadınları, biçare yoksulları...

Varsıllar bilmez aç kalmanın ne demek olduğunu. Çocuklarıyla aç yatıp, nasıl aç ve soğuk güne uyandıklarını. Kimsesizler hep düne uyanırlar. Hergünün bir adının olmasının bir önemi yoktur. Çünkü kimsesiz ve yoksulların gün sayımı, aç veya tok oldukları zamanın adıdır...

Yazarın Diğer Yazıları